Tèxtes

Auba

Robert Lafont

- Beu doç amic
ausètz lo crit
de la lauseta
au còs rabit
di nieus calhetas.
Tre la vesprada
restarà suau,
bloquier que velha
e li lusetas
se son quilhadas
sus lis aurelhas
de mon cavau.
Ai ! de l'auba
blanca espasa.

- Que me venètz,
o pauc cortés,
parlar de l'auba.
Au gorg tebés
de quatre raubas
alena l'aura
coma un robin
que balha o rauba
quant ritz o plora
ma fera amiga,
luenh dau matin.
Ai ! de l'auba
blanca espasa.

- O pauc de sen
mon cavau ven
au lum arratge
destrier d'argent
banhat d'aigatge.
E sus li toscas
ont lo jorn sagna
sieu vòl e ros ?
coma un image
quora es en bosca
lo fòl gelós,
que Dieu lo damne.
Ai ! de l'auba
blanca espasa.

- Laissatz companh
lo vòstre planh
e la semonça,
que sus de flancs
sente mis onças
pastar una ersa
e qu'ause ieu
au mai fons d'Ela
cantar la fonsa
cançon diversa
di Calamelas
dau Plaser dieu.
Ai ! de l'auba
blanca espasa.

- De que farem ?
Lo gelós ven.
- Prene lo ferre.
- Dieu vos enten
e vos vai querre.
- Mon Dieu m'ajuda.
Lo ferre lis
brilha a mis arpas.
Subre li serres
farem batuda.
Cantan lis arpas
dau Paradís.
Ai ! de l'auba
blanca espasa.

Source : Òc, 1949, p. 12-13

Lenga e país d'òc, n°50, page 108 (04/2011)
Lenga e país d'òc - Auba