Tèxtes

Paraulas au vielh silenci

Robert Lafont

V
Lo long camin que vai eilà
darrier la plana e lo ceu larg
a l'olor fresca di baranhas
e dau printemps de l'an passat.
L'ort rescondut que sabe eilà
darrier lo portau pestelat
es fons e siau come lo raive
di calabruns qu'an debanat.
E ieu aquí dins lo silenci
ieu sieu aquí per escotar
lo tristum clar de mon poema.

VI
Lis omes son venguts sus si carretas
e l'olor di fens i fasiá companha.
Clar dau vespre blau. Se plega lo vou
en silenci dis auceus e se pausa.
Lo cros di femna' es una ofrenda,
se nega l'ombra is uelhs di drolas.
Lis omes son venguts que li menava
lo boier secret assolat d'eiganha.

Voste ceu es puei linde come l'aiga
ma vida s'encor entre peira e mofa.
Lagremas d'estela' ; ai lo cor banhat,
ai lo cor banhat qu'a l'olor di fens.
Lis omes son venguts sus si carretas
ambe si femna' e lo boier
e lo silenci dis auceus.

Lenga e país d'òc, n°50, page 105 (04/2011)
Lenga e país d'òc - Paraulas au vielh silenci