50 ans d'occitanisme

Viatge escolar a Barcelona

Robert Lafont

"Amiga Catalonha", es lo títol d'un capítol de Pecics de mièg-sègle que Robèrt Lafont publica en1999. I ramenta justament un mièg-sègle d'amistats e de relacions intellectualas amb los Catalans, que començan a la debuta de las annadas 1950, coma o legissèm dins l'article de Jaume Figueras i Trull. Barcelona li es una capitala. "A Barcelona, crese que, fin finala, i anère tan sovent coma a París, e, dins las darriereis annadas, fòrça pus sovent."

Siáu dins l'emocion. I demòre. Quauqueis ans puèi, lo Cercle Occitan que s'èra montat ai Licèus de Nimes part en carri per Catalonha. Viatge escolar, dròlles e dròllas de quinze o sètze ans, totei lei problèmas d'enquadrament. A Barcelona, lotjam sus lei Ramblas, a la frontiera de çò que se sonava encara Barrio Chino. Dins l'enquadrament i a l'Ives Roqueta e l'Irlandés Alan Ward, que vòu pas parlar d'autra lenga que l'occitana, demèst leis escolans lo Guiu Bròglia, que deviá inventar la cançon occitana modèrna. Nos aculhisson leis "escoltes" d'Antòni Serra e leis amics escrivans de ma generacion, Joan Triadú mai que mai, e un pus jove que deviá revirar Bodon, Albèrt Quintana. Dins Barcelona secrèta intram. Per nosautres, fenèstras atapadas, se canta Els Segadors e respondem d'un Se canta ont avèm mes nòstrei paraulas occitanistas. Me ramente qu'un brave jovent de la Vau de Ròse me ditz dins son occitan de vilatge : "Dempuèi que siáu aicí tot me peçuga lo còr". E voliá i demorar viure : es verai que i aviá una Catalaneta a la clau de sarralha. E lo pus esmovent. Per la darriera vesprada, leis estudiants barcelonins nos ofrisson un recitau de sardanas a la Plaça del Rei. La Plaça tampada de palais, ont tota la glòria antica de Catalonha sembla rejoncha, èra d'aqueu temps esclairada d'una sola ampola en son mitan. Èra un luòc fantastic tre la nuech tombada. A la nuech montèt lo primier plorum de tenòra. Dau costat occitan, la sardana èra passada d'estagis de la Liga de l'Ensenhament ais estagis de l'IEO a Usès, e d'Usès dins lei pas d'Andrieva-Paula Lafont, ai Licèus de Nimes. Nòstreis escolans que sabián ja "comptar", intrèron dins la ronda. De rondas concentricas n'i aguèt lèu a comolar tota la Plaça.

Robert Lafont et André Neyton à Certaldo, le 29 mars 1987

Source : Pecics de mièg-segle, Fédérop, 1999, p. 66.

Lenga e país d'òc, n°50, page 19 (04/2011)
Lenga e país d'òc - Viatge escolar a Barcelona