Editar, traduire, ensenhar

La terra

Marcela Delpastre

Terra, ses-tu plantada per l'eternitat ? Enraijada dins tas priondors, saber si tornaràs totjorn trobar la nuech après lo jorn, l'estiu e la darriera ?

Quant be de temps n'emmenaràs la mar entre las montanhas, los vents que fan lo torn, la luna bluéia e las aigas jos lo pelós de l'erba ?

Terra que te tenes ensems de n'èsser en degun luec pariera. Un champ ne'n sembla pas un autre, ni dos aubres, ni doàs fuelhas, e beleu pas dos gruns de blat ne son los mesmes.

Terra de la diversitat, uei quo n'es pas deman, lo jorn levat sec lo jorn que baissa, e lo miralh ne garda pas lo fum de çò que passa. Ieu ne sui pas un autre e lo grun de sable pòt ne'n dire atertant.

Entre aquela aiga e l'aiga ; entre la raiç e la frucha, entre la lenga e lo rasim, entre lo mascle e la femela, entre la peira e lo rochier, entre lo fuec e çò que brusla.

Terra, quo es tu que te tenes ensems. Entre l'arma e lo còrs, entre l'estiala e la poussiera ! Terra daus còrs sompartits ; entre l'idea e la paraula ; entre la man e l'autras mans ;

entre la saba e lo coteu ; terra que ses l'amor entre l'amor e l'autre amor, de çò que ven a çò qu'achaba, e que tenes l'eternitat dins lo liam de tas raiç coma una dobla flamba.

Source : Saumes Pagans, LIII, Edicions dau Chamin de Sent-Jaume, 1999, p. 135.

Lenga e país d'òc, n°52, page 119 (09/2012)
Lenga e país d'òc - La terra