Tèxtes

La tèrra nòstra

Emile Barthe

Cada vendemiaira, amb un manat de fuèlhas aviá netejat lo fons de son ferrat : las gorbèlas pegosas qu'avián tot un grand mes escapitat de pecols, escuradas amb un bocin de turra, anavan conéisser per un an lo rovilh del debrembrièr, e dins lo revolum d'un refrin gitat coma un suprème adieu al socam defresquinat de tota sa frucha, la còla s'adralhava cap a Salabèrt qu'aviá de bon matin pres coma un èr de fèsta.

Lo grand portal veniá d'engolir lo darnièr viatge de lairans.

Caliá veire de quin biais manat èra torcida aquela darrièra carreta que portava dins son encastre enramelat de ribans e de flors, lo darnièr pissol d'aquel sang benesit que la tèrra generosa dona cada an jusqu'à la darnièra gota, urosa de s'adalir per lo benèstre de l'umanitat.

La tèrra nòstra demòra totjorn fidèla al pretzfach de bontat qu'es tenguda cada an d'acomplir ; quand setembre s'acaba, sentís que sa mission s'acaba tanben ; mes sap qu'après lo sòm de l'ivèrn, al revèlh de la prima, una saba novèla gorgotarà dins sas venas rejovenidas, e coma breçada per aquel espèr que se renovèla sens fin, la bona tèrra mairala, en vejent se n'anar magnifica e cantadissa, la darrièra carreta de vendémia que ven de l'avenar, tremòla doçament abans de s'endormir.

escapitar : étêter, écimer
s'adalir : s'épuiser, s'exténuer

Source : La Nissanenco, rouman de la tèrro d'oc, 1938.

Lenga e país d'òc, n°46, page 46 (04/2007)
Lenga e país d'òc - La tèrra nòstra